'यक्षिणी' भरपूर पैसा आणि इतर गोष्टी देतात का? सत्य काय आहे?

यक्षिणी म्हणजे निसर्गाच्या अदृश्य जगातील एक सूक्ष्म पण प्रभावशाली स्त्रीशक्ती. या देवता नसतात, पण देवलोक आणि मनुष्यलोक यांदरम्यान असणाऱ्या यक्षलोकातील असतात. यक्षराज कुबेर यांच्या सेविका म्हणून या ओळखल्या जातात. पुराणांमध्ये, प्राचीन गुहांमध्ये आणि मंदिरातील शिल्पकलेत या यक्षिणींची अनेक रूपे दिसतात हातात पांढरा झाडू, फुलांची माळ, आरसा, फळांची टोपली किंवा पानफुलांचा थाळा घेऊन उभ्या असतात. त्यांचा चेहरा मोहक असतो, पण त्या सौंदर्याच्या आड एक अदृश्य शक्ती आणि आकर्षण दडलेले असते.

यक्षिणी हे स्वरूप नेहमी शुभच असेल असे नाही. त्या ज्या लोकांसाठी कुबेराची सेवा करतात, त्या खजिन्याची, संपत्तीची आणि भौतिक जगातील ऊर्जेची रक्षणकर्त्या असतात. पण त्याच ऊर्जेचा गैरवापर झाला, तर त्या रौद्र होतात. म्हणूनच यक्षिणींच्या साधना फार गूढ आणि धोकादायक मानल्या गेल्या आहेत. विशेषतः तांत्रिक मार्गावर चालणारे साधक, ज्यांना भौतिक आकर्षण, संपत्ती, स्त्रीसंपर्क, सत्ता यांची लालसा असते, ते यक्षिणी साधनेत अडकतात. सुरुवातीला त्या साधकाला चमत्कारिक यश देतात. अचानक पैसा, सौंदर्य, इंद्रियसुख, प्रभाव, मोहिनीशक्ती मिळते. पण जसजसा काळ जातो, तसतसे त्या साधकाचे मन आणि शरीर त्या ऊर्जेच्या ताब्यात जाते. निद्रानाश, अस्थिरता, लैंगिक वासनांचे वेड, भय, विचित्र आवाज, स्वप्नात स्त्रीचे दर्शन, आणि शेवटी एक सूक्ष्म गुलामी हे सगळं त्या साधकाच्या जीवनाचा भाग बनतं.

अनेक प्राचीन कथांमध्ये वर्णन आहे की, ज्या लोकांनी यक्षिणींच्या साधना केल्या आणि नियम पाळले नाहीत, त्यांचे आयुष्य अचानक उद्ध्वस्त झाले. काही जण वेडे झाले, काहींचा मृत्यू रहस्यमय झाला, काहींनी आत्महत्या केली, तर काहींचे कुटुंब तुटले. कारण यक्षिणीला बांधून ठेवणे म्हणजे निसर्गाच्या एक शक्तिशाली आणि अस्थिर शक्तीला आपल्या घरी कैद करणे होय. ती शक्ती काही काळ आपल्यासाठी काम करेल, पण शेवटी तीच आपल्याला नष्ट करते.

काही लोक म्हणतात की गुहा, मंदिरे, आणि जुने किल्ले यांमध्ये जी पांढऱ्या झाडूवाल्या स्त्रीची शिल्पे आढळतात, ती त्या स्थानाच्या रक्षणार्थ असतात म्हणजेच त्या यक्षिणी तिथल्या ऊर्जेचे रक्षण करतात. म्हणूनच त्या ठिकाणी जाऊन साधना करणे, विनाकारण जप करणे किंवा प्रयोग करणे हे अत्यंत धोकादायक आहे.

यक्षिणी म्हणजे देवी नव्हे, ती एक ऊर्जा आहे जी भौतिक जगावर प्रभाव टाकू शकते. पण तिचा स्वभाव चंचल आणि अधर्मी आहे. ती भक्तीकडे नाही, तर वासनाकडे आकृष्ट होते. म्हणूनच जे लोक आध्यात्मिक मार्गावर गुरुविना किंवा शुद्ध हेतूविना यक्षिणी साधना करतात, ते शेवटी अंधारात हरवतात.

अर्थात, या सगळ्या कथा फक्त दंतकथा नसून, अनेकांना अनुभूत झालेल्या आहेत. काहींनी त्या शक्तींचा अनुभव घेतला, काहींनी किंमत चुकवली. म्हणूनच संत, गुरुजन, आणि शास्त्रसंपन्न साधक नेहमी सांगतात. शक्तीची साधना करायची असेल, तर प्रथम शुद्ध मन, गुरुचा आशीर्वाद, आणि निष्काम हेतू असावा. अन्यथा तीच यक्षिणी, जी संपत्ती देते, तीच एका क्षणात आत्मा आणि जीवन दोन्ही हिरावून घेते.

'मोफत शक्ति रुद्राक्ष दीक्षा'