पुण्यातील शनिवार पेठेत राहणारी सान्वी एकदम मॉडर्न, धडाकेबाज, कुणालाच न भीणारी मुलगी. जॉब, पार्टी, सोशल लाइफ सगळं परफेक्ट. पण गेल्या काही महिन्यांपासून तिचं आयुष्य अचानक उलटू लागलं. रात्री झोप लागत नसे, अंगावर शहारे येत, घरात वारंवार विचित्र आवाज ऐकू यायचे. रूममेटला देखील तिच्या बेडशेजारी कोणी तरी बसल्यासारखी सावली दिसली होती. पण आध्यात्मिक गोष्टींवर विश्वास नसलेल्या सान्वीने हे सगळं स्ट्रेस आहे असं समजून दुर्लक्ष केलं.
पण परिस्थिती दिवसेंदिवस भयानक होत गेली. ऑफिसमध्ये अचानक बेशुद्ध पडणे, अंगावर न दिसणाऱ्या ओरखड्या उठणे, रात्रभर अंधारात उभी राहून स्वतःशी बोलणे हे सगळं तिच्याच नकळत होत होतं. तिला स्वतःला काहीच समजत नव्हतं. डॉक्टरांनीही रिपोर्ट नॉर्मल सांगितले. पुण्यात राहणाऱ्या तिच्या एका मैत्रिणीने सांगितलं, “हे काहीतरी वेगळंच आहे… तुला कोणा आध्यात्मिक व्यक्तीशी बोलायला हवं.”
एके दिवशी इंस्टाग्राम स्क्रोल करताना तिच्या नजरेस गुरुमाईंचे एक reel पडलं 'कवडीशास्त्र, कुलदेवी संरक्षण आणि आध्यात्मिक उपचार' याबद्दल अतिशय स्पष्ट आणि काटेकोर मार्गदर्शन. त्या व्हिडिओत गुरुमाईंनी सांगितलेली दोन वाक्यं तिच्या मनाला भिडली “जिथे कुलदेवीची कृपा असते, तिथे कोणत्याही नकारात्मक शक्तीचा वावर राहत नाही. पण कुलदेवीपासून दुरावले तर नकारात्मकता जवळ येते.” सान्वीने लगेच त्यांच्याशी संपर्क साधला. दुसऱ्याच दिवशी तिला गुरुमाईंनी फोनवरून वैयक्तिक मार्गदर्शन दिलं. सान्वीचं बोलणं ऐकल्यावर त्यांनी शांतपणे सांगितलं, “बाळा, तुझ्यावर बाहेरील प्रभाव आहे. तुझी कुलदेवीने तुला आधीही अनेकदा वारंवार सूचना दिल्या पन तू दुर्लक्ष केलेस, पण आता तू दुर्लक्ष करू नकोस. भीऊ नकोस ती अजून ही तुझ्या रक्षणासाठी उभी आहे फक्त काही बंधन तिला तुझ्यापर्यन्त येण्यासाठी रोखत आहेत. ते तूच तोडू शकतेस फक्त मी जेवढे सांगते तेवढे कर”
गुरुमाईंनी तिला काही अगदी सोपे पण अत्यंत शक्तिशाली उपाय दिले काही विशेष गुप्त मंत्रजप, घरात विशिष्ट दिवास्वच्छता, एक पावित्र्य विधी आणि संरक्षणासाठी ‘सायुज्य कुलदेवी यंत्र’ सोबत ठेवण्याची सूचना दिली. ते सर्व उपाय पूर्ण केल्यानंतर एक दिवशी रात्री एक मोठा बदल झाला. सामान्यतः ३ वाजता जागे होणारी सान्वी त्या रात्री शांत झोपली. पण पहाटे तिला एक स्वप्न पडलं तिच्या घराच्या दारात एक प्रखर तेजोमय स्त्री उभी, हातात त्रिशूल… स्वप्नात ती स्त्री म्हणाली, “घाबरू नको बाळा, मी आलेय!” सान्वी अचानक जागी झाली अंगावर पांढरेशुभ्र पिसाटलेले रोमांच, पण मनात एक अनाकलनीय शांतता.
दुसऱ्या दिवशी पुन्हा गुरुमाईंनी फोन केला आणि तिला विचारलं, “स्वप्नात कुणी तरी आली होती का बाळा?” सान्वीने अवाक होत “हो…” असं उत्तर दिलं. गुरुमाईं म्हणाल्या, “तीच तुझी कुलकुलस्वामिनी आई तुळजाभवानी. तू केलेल्या विधींनी तिला तुझ्यापर्यंत पोहोचण्यासाठी मार्ग मिळाला. आता त्रास कमी होईल.” आणि तसंच झालंही. पुढील सात दिवस तिच्या घरात कोणताही आवाज आला नाही. सावल्या दिसेनाशा झाल्या. रात्रीची घबराट गायब झाली. बेशुद्ध पडणे, अंगावर ओरखडे सगळं बंद झालं. ती पूर्ण बरी झाली.
एकेकाळी “या आध्यात्मिक गोष्टी फालतू आहेत” म्हणणारी सान्वी आता म्हणते “आधुनिक असलं म्हणजे मूर्ख असणं नाही. विज्ञान आवश्यक आहे, पण कुलदेवीची कृपा त्याहून मोठी आहे.” आज सान्वी अत्यंत शांत, स्थिर आणि आत्मविश्वासपूर्ण आहे. कामात प्रगती, मनात श्रद्धा, आणि आयुष्यात संरक्षण. हे सगळं तिला तुळजाभवानीच्या कृपेने आणि गुरुमाईंनी दिलेल्या योग्य, कठोर पण अचूक मार्गदर्शनाने मिळालं. नावे बदलली आहेत, पण ही घटना पुण्यात घडलेली आहे, आणि सत्य इतकंच की—कुलदेवीच्या कृपेपासून दूर गेलं की सावल्या जवळ येतात, आणि तिचं स्मरण केलं की अंधार नाहीसा होतो.
.png)
